๓๓ / ๓๓
ปางประพรมน้ำ
灑水觀音Sǎshuǐ Guānyīnซ่าสุ่ยกวนอินญี่ปุ่น: ชาซุย คันนง
แก่นของปางหยดน้ำเล็ก ๆ ที่กระจายออกไป คือความชุ่มเย็นที่ไม่เก็บไว้คนเดียว
ลักษณะเด่น
พระหัตถ์ถือภาชนะน้ำในท่าประพรม บางแบบพระหัตถ์ซ้ายถือแจกัน พระหัตถ์ขวาถือกิ่งหลิว ยืนเหนือผืนน้ำขณะประพรม
สรุปสั้น ๆ
- 灑水 = ประพรมน้ำ ชื่อปางเน้นการกระทำแห่งการแบ่งปัน
- ผู่เหมินผิ่นพรรณนาความกรุณาดุจฝนธรรมที่ดับไฟกิเลส
- เป็นปางสุดท้ายที่วนกลับไปบรรจบกับปางที่ 1 (กิ่งหลิว)
- ปางสุดท้ายไม่ใช่ปางสูงสุด ทุกปางมีคุณค่าเท่ากัน
- ข้อคิด: แบ่งปันความชุ่มเย็นอย่างเหมาะสม และร่วมดูแลน้ำซึ่งเป็นรากฐานของชีวิต
ความหมายและเรื่องเล่า
灑水 แปลว่า “ประพรมน้ำ” ชื่อนี้เน้นที่ การกระทำ มากกว่าสิ่งของ ปางนี้จึงเป็นภาพของความกรุณาที่มองไม่เห็น ถูกทำให้เป็นกิริยาที่ทุกคนเข้าใจได้ในทันที
ในบทผู่เหมินผิ่นมีคาถาที่ไพเราะมาก พรรณนาว่าความกรุณาของพระอวโลกิเตศวรดุจ เมฆใหญ่ที่หลั่งฝนธรรมอันเป็นดั่งน้ำอมฤต ดับเปลวไฟแห่งกิเลส ภาพการประพรมน้ำจึงเป็นการส่งต่อความเย็นใจ และส่งต่อธรรมะไปสู่ผู้คน
ตำแหน่งในตำหนัก
จุดที่ ๓๓ ตามลำดับการเดินไหว้ — ดู ผังจุดไหว้ในตำหนัก