๐๓ / ๓๓
ปางถือคัมภีร์
持經觀音Chíjīng Guānyīnฉือจิงกวนอินญี่ปุ่น: จิเคียว คันนง
แก่นของปางคัมภีร์ในพระหัตถ์ ไม่ได้มีไว้อ่านเพียงลำพัง แต่มีไว้ส่งต่อ
ลักษณะเด่น
พระหัตถ์ทรงม้วนคัมภีร์หรือหนังสือ มักประทับนั่งอย่างสงบบนศิลา
สรุปสั้น ๆ
- 持 แปลว่าทั้ง "ถือ" และ "รักษาไว้" ปางนี้จึงหมายถึงผู้ธำรงพระธรรม
- ที่มาทางความคิดจากพระสัทธรรมปุณฑรีกสูตร บทที่ 10 (บทธรรมภาณก)
- อุปมาขุดดินหาน้ำ: การเรียนรู้คือกระบวนการที่ค่อย ๆ ลึกขึ้น
- ห้องคือกรุณา อาภรณ์คือความอดทน อาสนะคือความเข้าใจในความว่าง
- ต่างจากปางที่ 26 (หกกาล) ซึ่งมักยืนถือหีบคัมภีร์ และเน้นการระลึกตลอดวันคืน
ความหมายและเรื่องเล่า
คำว่า 持 (ฉือ) ไม่ได้แปลว่า “ถือ” เท่านั้น แต่ยังหมายถึง “รับไว้” และ “รักษาไว้” ด้วย ปางนี้จึงหมายถึงพระกวนอิมผู้ธำรงรักษาพระธรรม ให้คำสอนยังมีชีวิตผ่านการศึกษาและการปฏิบัติ
พระสัทธรรมปุณฑรีกสูตร บทที่ 10 กล่าวยกย่องผู้ที่ รับรักษา อ่าน สวด อธิบาย และคัดลอกพระสูตร แต่ละคนมีส่วนร่วมได้ตามความถนัด คนหนึ่งเขียนสวย อีกคนอ่านชัด อีกคนอธิบายเก่ง พระสูตรยังบอกว่า แม้ถ่ายทอดธรรมเพียงประโยคเดียวให้คนเพียงคนเดียวฟัง ก็มีคุณค่ายิ่งแล้ว
ตำแหน่งในตำหนัก
จุดที่ ๓ ตามลำดับการเดินไหว้ — ดู ผังจุดไหว้ในตำหนัก