ปางถือดอกบัว

เรื่องราวความเป็นมา

持蓮 แปลว่า “ถือดอกบัว” ต่างจากปางที่ 7 ที่ประทับอยู่บนฐานบัว ปางนี้ดอกบัวอยู่ ในพระหัตถ์ และเป็นหัวใจของชื่อปาง

พจนานุกรมพุทธศาสนาจีนบรรยายว่า พระรูปประทับบนใบบัว พระหัตถ์ทั้งสองถือดอกบัว และจับคู่กับ รูปกายเด็กชายและเด็กหญิง ในบทผู่เหมินผิ่น ปางนี้จึงมีบัวซ้อนกันถึงสามชั้น คือ ใบบัวใต้พระองค์ ดอกบัวในพระหัตถ์ และความสดใสของวัยเยาว์

ดอกบัวเป็นสัญลักษณ์ที่อยู่คู่พุทธศิลป์มายาวนาน ก่อนจะมีชุด 33 ปางเสียอีก พระอมิตาภสูตรพรรณนาถึงบัวหลากสีในแดนสุขาวดี และในวัฒนธรรมจีน บัวคือสัญลักษณ์ของความบริสุทธิ์ที่งอกงามพ้นโคลนตม

ดอกบัวในพระหัตถ์อาจเป็นดอกตูม ดอกแย้ม หรือดอกบาน ซึ่งชวนให้นึกถึงศักยภาพที่กำลังเติบโต และการเบ่งบานในเวลาที่เหมาะสมของแต่ละคน

ความหมายในชีวิตวันนี้

ท่าประคองบัวด้วยสองมือ ไม่ได้กำแน่น แต่ทะนุถนอม ชวนให้ถามตัวเองว่า วันนี้เรามอบอะไรให้คนรอบข้าง คำพูดหนึ่งประโยคอาจสร้างกำลังใจหรือทำร้ายใจก็ได้ การให้ที่ดีไม่ต้องรอมีของราคาแพง และต้องเป็นการให้ที่ไม่มีเงื่อนไขผูกมัด

ดอกตูมไม่ได้ด้อยกว่าดอกบาน ทุกช่วงของการเติบโตมีคุณค่าในตัวเอง เด็ก ผู้เริ่มต้น หรือคนที่ยังเดินทางอยู่ ล้วนสมควรได้รับการเคารพ และอุปมาบัวพ้นโคลน ก็ไม่ได้แปลว่าความลำบากเป็นสิ่งจำเป็นที่ทุกคนต้องเผชิญ

คีย์พอยท์

• 持蓮 = ถือดอกบัว ดอกบัวอยู่ในพระหัตถ์ ไม่ใช่ฐานรองรับ
• พระรูปประทับบนใบบัว สองพระหัตถ์ประคองดอกบัว
• จับคู่กับรูปกายเด็กชายและเด็กหญิงในบทผู่เหมินผิ่น
• สัญลักษณ์ของการมอบสิ่งดีงามอย่างทะนุถนอม และการเติบโตตามจังหวะของตน
• ต่างจากปางที่ 7 (ประทับบนบัว) ที่ดอกบัวเป็นฐาน