ปางอามาติ (ทรงสิงห์)

เรื่องราวความเป็นมา

ปางนี้เป็นหนึ่งในห้าปางที่มีรากจากคัมภีร์เก่าแก่ ก่อนจะถูกรวบรวมเข้าในชุด 33 ปาง ชื่อจีนเขียนได้หลายแบบ ทั้ง 阿摩提 และ 阿麼提 ซึ่งเป็นคำถอดเสียงจากภาษาอินเดีย ไม่ควรสับสนกับพระอมิตาภะ

คัมภีร์พิธีกรรม “วิธีบูชาพระอวโลกิเตศวรอามะ” บรรยายพระรูปไว้อย่างมีเอกลักษณ์ พระองค์มี สามพระเนตร สี่พระกร ประทับบนสิงโตขาว พระเศียรเอียงไปทางซ้าย ทรงมงกุฎประดับดอกบัวขาว พระหัตถ์คู่หน้าทรงพิณกงโหวหัวหงส์ พระหัตถ์อีกข้างหนึ่งถือ มกร (สัตว์น้ำในตำนานอินเดีย) และอีกข้างหนึ่งถือ นกมงคลสีขาว

สิงโตขาวคือสัญลักษณ์ของ ความไม่หวาดกลัว ในพุทธศาสนา เสียงคำรามของราชสีห์ (สีหนาท) ใช้เปรียบกับการประกาศธรรมอย่างมั่นคง และสีขาวทำให้ความน่าเกรงขามนั้นบริสุทธิ์ ไม่มืดมนดุร้าย

สิ่งที่พิเศษที่สุดคือ แม้จะประทับบนสิงโต แต่พระหัตถ์ ถือเครื่องดนตรี ไม่ใช่อาวุธ ภาพนี้บอกว่าความกลัวบางชนิดไม่ได้หายไปเพราะถูกบังคับ แต่คลายลงเมื่อได้ยินเสียงที่อ่อนโยน และรู้ว่าตนไม่ได้อยู่ลำพัง

มกรที่อยู่ในน้ำเบื้องล่าง กับนกที่อยู่บนฟ้าเบื้องบน ยังสื่อว่าความกรุณาของพระองค์ครอบคลุมทุกภพภูมิ

ตำราชุด 33 ปางจับคู่ปางนี้กับ รูปกายท้าวเวสสุวรรณ ในบทผู่เหมินผิ่น

ความหมายในชีวิตวันนี้

ความกล้าหาญแบบอามาติไม่ใช่การทำให้คนอื่นกลัว แต่คือการไม่ให้ความกลัวครอบงำใจ ลองฝึกสามขั้นง่าย ๆ ยอมรับว่าเรากลัวอะไรโดยไม่ตำหนิตัวเอง แยกแยะว่าอะไรคือภัยจริง อะไรคือสิ่งที่ใจคิดขยายเกินจริง แล้วเลือกลงมือทำสิ่งเล็กที่สุดที่ทำได้เลย

คีย์พอยท์

• เป็นหนึ่งในห้าปางที่มีรากจากคัมภีร์เก่า ก่อนเข้าชุด 33 ปาง
• คัมภีร์บรรยายรูปสามพระเนตร สี่พระกร ประทับบนสิงโตขาว ทรงพิณหัวหงส์
• สิงโตขาว = ความไม่หวาดกลัวที่บริสุทธิ์ พิณ = ความอ่อนโยนที่ช่วยคลายความกลัว
• จับคู่กับรูปกายท้าวเวสสุวรรณในบทผู่เหมินผิ่น
• ข้อคิด: กล้าหาญโดยไม่ต้องทำให้ใครหวาดกลัว